Шведскія спецыялісты ў Брэсце падзяліліся практычнымі парадамі барацьбы з нарказалежнасцю сярод падлеткаў

Вядома ж, лёгкіх ці легальных наркотыкаў не бывае. Так не бывае і лёгкіх спосабаў пазбавіцца ад нарказалежнасці. Для таго, каб зразумець маштаб праблемы, варта ўдумацца ў лічбы, якія прыводзіць пракуратура Брэсцкай вобласці.
– У рамках маніторынгу выканання заканадаўства ў прафілактыцы наркаманіі нядаўна было праведзена ананімнае анкетаванне ў навучальных установах, – расказаў памочнік пракурора вобласці Аляксандр Жэшка. – Па яго выніках найбольш хвалюючай з’яўляецца сітуацыя  з сярэдне-спецыяльнымі і прафесійна-тэхнічнымі ўстановамі адукацыі. 9 працэнтаў рэспандэнтаў прызналіся, што ўжываюць наркотыкі, а ў 33 працэнтаў ёсць сябры-наркаманы. Найбольш “праблемнымі” гарадамі з’яўляюцца Брэст, Пінск, Баранавічы, Пружаны, Лунінец.
Калі ў спісе пералічаных гарадоў няма іншых населеных пунктаў – гэта не значыць, што наркаманія не дабралася туды. У апошні час спецыялісты б’юць трывогу і называць нарказалежнасць “хваробай” дзяцей і падлеткаў. Зараз вельмі актуальнай з’яўляецца праблема распаўсюджвання сярод моладзі курыльных сумесяў, якія многія памылкова лічаць няшкоднымі.
Вялікі вопыт і шмат дзейсных ідэй барацьбы з татальным наступствам наркаманіі ёсць у Швецыі, дарэчы, у якой наркаманія з’явілася яшчэ ў 60-х гадах мінулага стагоддзя. Для абмену вопытам у Беларусь ужо не ў першы раз прыязджае генеральны сакратар шведскага нацыянальнага саюза “За грамадскасць без наркотыкаў” Пер Юхансан. 20-22 сакавіка камісія па справах непаўналетніх аблвыканкама ў гасцініцы “Эрмітаж” правяла семінар па праблемах наркаманіі і таксікаманіі ў маладзёжным асяроддзі.
– Сярод краін Еўрасаюза найбольш “вопытнымі” ў барацьбе з наркаманіяй з’яўляюцца Швецыя і Англія, тут нябачная вайна вя-дзецца больш чым паўстагоддзя, – расказаў Пер Юхансан. – Для больш эфектыўнай прафілактыкі неабходны комплексны падыход і цеснае ўзнаемадзеянне многіх службаў. Трэба зрабіць усё магчымае, каб падлетак не паспрабаваў наркотыкі ў першы раз.
Барацьба з наркаманіяй, на думку галоўнага ўрача абласнога наркалагічнага дыспансера Аляксандра Більдэйкі, праблема не столькі медыцынская, колькі сацыяльная. Медыкі могуць зняць ломку, аднак не ў сілах зрабіць так, каб наркаман вярнуўся ў грамадства.
У Швецыі, напрыклад, па пытаннях прафілактыкі вядзецца актыўнае ўзаемадзеянне паміж муніцыпальнымі службамі і школамі. У навучальных установах  працуюць людзі, якія могуць выявіць падлеткаў, эксперыментуючых з наркотыкамі: збываюць ці самі ўжываюць. Як расказалі супрацоўнікі сацыяльнай службы муніцыпалітэта Еўле (Швецыя) Ангеліка Персан і Аніка Маландэр, важна даведацца, што на самай справе адбываецца ў маладзёжным асяроддзі – а гэта значыць, быць на адной хвалі з падлеткамі. Вялікую ролю ў гэтым працэсе адыгрывае псіхалагічны фактар: важна знайсці тыя “рычажкі”, якія прымусяць падлетка па ўласным жаданні адмовіцца ад наркотыкаў.
Падобныя формы работы прадэманстравалі валанцёры Пінскага клуба “То4ка”. Дарэчы, іх вопыт работы ўжо высока ацэнены міліцыяй і структурамі, задзейнічанымі ў наркабарацьбе.
Удзельнікі семінара ўзялі на ўзбраенне новыя ідэі. Намеснік старшыні камісіі па справах непаўналетніх пры аблвыканкаме Аляксандр Каштанюк прапанаваў праз некаторы час сустрэцца зноў, каб падвесці вынікі работы ў новым фармаце і расказаць аб поспехах. Спадзяёмся, што да наступнага семінара і берасцейцам будзе чым пахваліцца ў барацьбе з распаўсюджваннем наркотыкаў у нашай краіне. А дзякуючы новаму падыходу да праблемы – атрымаецца зрабіць так, каб як мага больш юнакоў і дзяўчат абмінуў той самы злашчасны “першы раз”.
Вольга СВІРЫДОВІЧ, “НТ”.