У Баранавіцкім польскім клубе існуе выдатная традыцыя: калі да экзаменаў застаецца 100 дзён, вучні і іх бацькі збіраюцца на выпускным балі

Гэтага моманту мы чакалі 11 гадоў. Бо польскі клуб для нас – такая ж школа, як і агульнаадукацыйная. І я смела магу сказаць, што Польскі дом за гэтыя гады стаў для мяне другім домам.
Сюды мы прыйшлі, каб пазнаёміцца з культурай суседняй краіны, даведацца пра гісторыю свайго роду. Польская школа – гэта не толькі заняткі па мове і літаратуры, але і велізарная колькасць розных свят, конкурсаў. Клуб арганізоўваў для нас паездкі ў Польшчу, дзе мы маглі бліжэй пазнаёміцца з побытам і традыцыямі гэтай краіны і самае галоўнае – мець жывыя зносіны з носьбітамі мовы. Дзякуючы гэтаму, я цяпер лёгка магу размаўляць па-польску.
Выпускнога, або “студнювкі”, чакалі не толькі мы, выпускнікі, але і нашы бацькі. Яны нароўні з намі рыхтаваліся і ўдзельнічалі ў канцэртнай праграме. Па старой добрай традыцыі пачаў вечар паланэз – урачысты танец-шэсце ва ўмераным тэмпе, які мае польскае паходжанне (на здымку). Раней ён выконваўся, як правіла, у пачатку баляў, падкрэсліваючы ўрачысты, узнёслы характар свята. Месяцы ўпартых трэніровак – і мы цалкам сышлі за арыстакратаў. Дзякуючы Ірыне Карповіч мы навучыліся так грацыёзна рухацца…
На наш баль завіталі і госці з Польшчы. Гэта прадстаўнікі пасольства Рэспублікі Польшча ў Беларусі, госці з Сядзельцэ. З гэтым горадам, які знаходзіцца на ўсходзе Польшчы, у Баранавіцкага польскага клуба даўнія цесныя сувязі. Летам нашы вучні ездзяць туды для абмену ведамі з польскімі равеснікамі. Госці былі прыемна здзіўлены песнямі, танцамі, тэатральнымі замалёўкамі не толькі нашымі, але і нашых бацькоў.
Падчас свята адбылася яшчэ адна знамянальная падзея. Упраўленне школай з рук Эльжбеты Даленга-Вжосек, якая ў 1987 годзе заснавала ў Баранавічах Польскі дом, было афіцыйна перададзена ў рукі Элеаноры Ярмоліч.
Скончыўся выпускны баль, а з ім, асабіста для мяне, – і вучоба ў польскай школе. Тыя, хто збіраецца паступаць у вышэйшыя навучальныя ўстановы Польшчы, працягнуць вучобу і ўжо ў маі будуць здаваць экзамены. Але, нават развітаўшыся, мы застанёмся сябрамі і будзем прыязджаць у клуб. Бо мы заўсёды вяртаемся туды, дзе нам добра, і да таго, з кім добра.
Дар’я РАМЕЙКА,
выпускніца польскай школы імя Тадэвуша Рэйтана,
г. Баранавічы.