Абласны конкурс юных карэспандэнтаў: Не будзь дыняй, або Няўдалая спроба стаць падшыванцам

Аднойчы я прачытаў адзін верш, які змяніў маё жыццё: “Калі б памідоры захацелі стаць дынямі, яны ператварыліся б ва ўсеагульнае пасмешышча. Дзіўлюся, чаму столькі людзей імкнуцца быць не сабой? Што ім за асалода выстаўляць сябе на пасмешышча?”
Я, як тыповы прадстаўнік тых, у каго іншыя вельмі любяць спісваць на кантрольных і самастойных, аднойчы вырашыў, што не буду вучыць урокі, не  буду паслухмяным і руплівым і, наогул, стану падшыванцам ды нягоднікам… Праз тыдзень такіх гора-эксперыментаў да мяне падышлі аднакласнікі і сказалі, каб я перастаў займацца ўсякімі глупствамі і заставаўся такім, якім быў раней. Аднакласнікі ў той момант зусім не думалі пра сябе. Яны дапамаглі мне зразумець, што я стаў такім, як усе, страціў сваю іскрынку і выставіў сябе на пасмешышча.
А цяпер давайце паглядзім на сябе, на нашых сяброў, знаёмых: кожны з нас у чымсьці незвычайны, нештодзённы, унікальны. Хтосьці ўмее натхняць сваёй ігрой на скрыпцы ці гульнёй у футбол; хтосьці зможа зрабіць наша жыццё лепшым, адкрыўшы законы фізікі або… сваё сэрца.
У кожным з нас ёсць зярняткі таленту, з якога мы павінны вырасціць свае прыгожыя дрэвы з сакавітымі, духмянымі, смачнымі пладамі, якія дадуць шчасце кожнаму, а таксама роднаму гораду ці вёсцы, сваёй краіне. Бо якое гэта шчасце – радавацца, што ты застаўся самім сабой, нягледзячы ні на што!..
Дык няхай ніхто з нас не стане дыняй!
Арцём ХАРЫК,
студыя “Юны журналіст” абласнога ЦМТ,
г. Брэст.