Журналісты і папарацы

Гэта праца фанатыкаў ісціны, якія хочуць, каб свет не застаўся ў недасведчанасці
Мне 17, у мяне як быццам на спіне таблічка “Увага, выпускнік!”. І таму амаль кожны дзень я чую пытанне, кім хачу стаць. Адказваю: “Журналістам. Вельмі хачу!”
Чамусьцi працу фінансіста, юрыста, эканаміста і ўсяго іншага з гэтай серыі на “іст” людзі лічаць годнай. Прымальнай – так яны гавораць. Праца журналіста ж аказваецца ўбаку, а на свой адказ я заўсёды атрымліваю ў лепшым выпадку скептычныя ўсмешкі. Не, журналіст – гэта не той, хто лазіць з фота-апаратам цераз платы і перашкоды, наладжвае “сафары” ў кустах, ставіць пасткі на самыя сакавітыя плёткі. Журналіст – чалавек, які імкнецца паведаміць навіну, нешта такое, пра што свет абавязаны даведацца, пра што павінен падумаць.
Тыя ж, пра каго большасць узгадвае пры маім адказе на пытанне аб будучай прафесіі, – папарацы. Для іх ёсць вельмі ёмістае, дарэчы, італьянскае вызначэнне. У Італіі выйшаў фільм Федэрыка Феліні “Салодкае жыццё” (“La dolce vita”) пра праныру-фатографа, якi пралазіць праз любыя шчыліны са сваім спадарожнікам-аб’ектывам. Фатографа, які не меў пачуцця такту і ўяўлення аб межах чужых уладанняў, звалі Папарацы. Хуткая гаворка, жывы характар, поўная адсутнасць этыкі і маралі, камера – вось апісанне таго, хто ганяецца за кампраматам на вядомых людзей. Імя кінагероя стала агульным для рэпарцёраў свецкай хронікі.
Сапраўдны ж журналіст проста задае пытанні. Піша. Архівы, літаратура, інтэрнэт, інтэрв’ю – усе сродкі прыдатныя, каб знайсці ісціну, як мага лепш выказаць бачанне праблемы.
Па-мойму, журналістыка прымае толькі адукаваных і мэтанакіраваных людзей. Сапраўдны журналіст ведае тысячы рэчаў, можа падтрымаць любую размову, бо яго праца і сфера дзейнасці пераклікаюцца з рознымі прадстаўнікамі роду людскога. Начытанасць, далікатнасць, этычнасць, маральнасць, інтэлігентнасць – вось рысы сапраўднага аса журналістыкі. Выхаваць іх у сабе трэба пастарацца. Калі ёсць жаданне, дасягнуць гэтага можна.
Перш чым выносіць прысуд, проста задумайцеся над тым, адкуль бярэцца ўсё тое, што вы чуеце па радыё, чытаеце ў газетах і бачыце па тэлевізары. Гэта праца тысяч прафесіяналаў, фанатыкаў ісціны, якія хочуць, каб свет не заставаўся ў недасведчанасці, суперажываў, спачуваў, дзівіўся, захапляўся, охаў i ахаў.
Так, я выпускніца. І на ваша неарыгiнальнае пытанне я ў тысячны раз, горда падняўшы галаву, адкажу: “Я хачу стаць Журналістам!”.
Паліна Весялова, г. Бяроза.
Фота Юрыя Макарчука “НТ”.