“ВЯЛІКАЯ МУЖНАСЦЬ МАЛЕНЬКАЙ ЖАНЧЫНЫ”
(“НТ”, №36, 4.09.2010)
Лёс гераіні не пакідае чытача абыякавым. Напэўна, таму, што ў матэрыяле апавядаецца пра жыццё рэальнага, а не кніжнага героя. Цяжка жылося да вайны, ды і пасля – таксама не лягчэй. Яшчэ мая бабуля расказвала, як дзяўчынкай працавала на полі за “палачкі”, па якіх потым жыта выдавалі. Далей – фашысцкая акупацыя, ад якой не ведалі, куды хавацца. Цяжэй за ўсё было жанчынам. Вайна прымусіла іх стаць мужнымі, рашучымі, каб выжыць у той чорны час.
Таму трэба аддаць даніну павагі такім жанчынам, як Вольга Аксенцьеўна. Дзякуй, што Вы з намі!
Ірына ХМЕЛЬ,
г. Брэст.
“ВОГНЕННАЯ” МУЗЫКА”
(“НТ”, №35, 28.08.2010)
Прачытаўшы матэрыял пра рок-гурт “USHUAIA”, зацікавілася іх творчасцю. Музыка сапраўды цудоўная. Выдатна, што хлопцы выкарыстоўваюць яе для прапаганды здаровага ладу жыцця. Гэты кірунак іх дзейнасці вельмі ра-зумны. Музыканты правялі тур па школах Брэста, парадаваўшы дзяцей не толькі выступленнем, але і добрымі парадамі наконт здароўя. Многім падлеткам для пераканання ў правільнасці вя-дзення здаровага ладу жыцця не хапае прыкладу менавіта такіх аўтарытэтаў – сваіх равеснікаў.
Ганна ГАЛЯНЧУК,
Маларыцкі раён.
“ФЕСТЫВАЛЬ СА СМАКАМ”
(“НТ”, №36, 4.09.2010)
І сапраўды, чаму б іншым вёскам не паспрабаваць зрабіць што-небудзь накшталт кулінарнага фэсту ў Моталі?! Заўсёды цікава паглядзець і ацаніць працу людзей, а разам з тым – добра правесці час. А калі яшчэ і ежу можна паспрабаваць ды пра розныя рэцэпты даведацца, дык і зусім добра! Так, ад аднаго толькі пераліку мотальскіх страў слінка цячэ…
І хоць смачна паесці – перспектыва, безумоўна, спакуслівая, не менш прыемна даведацца пра іншыя дасягненні жыхароў Брэсцкай вобласці, выказаць гонар за намаганні і поспехі сваіх суседзяў. А ганарыцца ёсць чым!
Станіслава УМЕЦ,
г. Брэст