Ці жартам, ці ўсур’ёз 8 Сакавіка называюць днём помсты за дэзадарант (маецца на ўвазе той самы, што падарылі на Дзень абаронцаў Айчыны). Вядома ж, у кожным жарце ёсць доля праўды. Так часта мы атрымліваем непатрэбныя, а часам і недарэчныя падарункі, што ўменне выбіраць прэзенты становіцца бясцэннай навукай. Мы выбіраем, нам выбіраюць – як гэта часта не супадае!..
Напярэдадні Міжнароднага жаночага дня журналісты “НТ” звярнуліся да віноўніц урачыстасці і да патэнцыяльных падарункадарыльшчыкаў. Што брастаўчанкі хацелі б атрымаць у падарунак і што збіраюцца дарыць мужчыны? Ці супадуць пажаданні з прапановамі, журналісты “НТ” спрабавалі высветліць у прахожых на галоўнай пешаходнай вуліцы горада – Савецкай. І вось што пачулі ў адказ.
Жадалі б…
Бажэна ЧАРНЯК, студэнтка
БрДУ імя А.С. Пушкіна:
– Перавагу аддаю практычным падарункам. Усялякія паштоўкі і букецік мімозы – гэта дарэмна патрачаныя грошы. Калі мужчына сапраўды кахае, дык ён абавязкова не будзе шкадаваць грошай на падарунак. Мне, напрыклад, вельмі неабходны новенькі мабільны тэлефончык, а лепш – смартфон ці нават айфон. Шкада толькі, што няма побач таго, хто раскашэліўся б на абноўку…
Таццяна КОТАВА, маладая маці:
– У нас з мужам ёсць сыночак, яму ўжо амаль год. Муж нядаўна захацеў “падарыць” дачушку. Пэўна ж, да 8 Сакавіка не паспее, аднак паабяцаў пастарацца на будучыню. А калі гаварыць сур’ёзна, дык збіраемся купляць халадзільнік – думаю, ён і стане маім падарункам на жаночае свята.
Таццяна КРУК, індывідуальны прадпрымальнік:
– Доўгі час думала, што лепшы падарунак – гэта нечаканы падарунак. Аднак некалькі год таму пасля таго, як пераехалі ў свой дом, муж падарыў мне… в’етнамскую свінку. Цяпер я стала менш любіць сюрпрызы і на ўсялякі выпадак пра свае падарункі даведваюся загадзя. Сёлета, напрыклад, доўгі час намякала мужу на залатыя завушніцы. Спа-дзяюся, ён зразумеў, што дарыць.
Наталля БАРЫНАВА, пенсіянерка:
– Ніколі не разумела гэтае бессэнсоўнае свята. 8 Сакавіка мужчыны раптам успамінаюць, што жанчынам неабходна дарыць кветкі і падарункі. Замест розных непатрэбных дробязей і букетаў перавагу аддаю прыгатаванай вячэры, прыбранай кватэры, а калі яшчэ мая другая палавіна сходзіць у магазін і вывучыць урокі з унукамі – дык гэта будзе лепшае свята!
Вольга ШУМАК, школьніца:
– На 8 Сакавіка я хацела б атрымаць сертыфікат на наведванне салона прыгажосці. Пажадана, каб былі праплачаны паслугі цырульніка, майстра па манікюры, спа і яшчэ што-небудзь. Вось толькі я рэальна ацэньваю сітуацыю і ўжо маральна гатовая да таго, што аднакласнікі падораць нам нейкія банальнасці: фотарамкі, шакаладкі ці блакноты.
Таццяна ПРУСАВА, прадавец:
– Правільна гавораць, што важны не сам падарунак, а ўвага. Толькі ўвага можа быць рознай. Мы з маладым чалавекам сустракаемся ўжо чатыры гады. Можа, ён у рэшце рэшт прапануе руку ды сэрца і, каб замацаваць прапанову, падорыць пярсцёнак. Пажадана, каб ён быў залаты і з брыльянцікам, як у кіно.
Падораць…
Мікалай КРЫВАЛЕВІЧ, юрысконсульт прыватнай фірмы:
– Супрацьлегламу полу чамусьці здаецца, што для мужчын лепшага падарунка, чым пена для галення, шкарпэткі ці дэзадарант, проста не існуе. Прыкладна такі “джэнтльменскі набор” у чарговы раз атрымаў ад жонкі ў Дзень абаронцаў Айчыны. Ніякай крыўды, вядома ж, няма, ды ў адказ ужо нагледзеў ёй патэльню –
сапраўдны жаночы падарунак. Усё па сумленні. Ці ж не так? (Смяецца).
Дзяніс СКВАРЦОЎ, школьнік:
– Пакуль грошы не зарабляю, таму для самай дарагой жанчыны – мамы – паспрабую зрабіць штосьці сваімі рукамі. Напрыклад, чысценька прыбяру ў кватэры, можа, нават атрымаецца прыгатаваць смачную святочную вячэру, каб мама ў гэты дзень сапраўды адчула сябе каралевай. Лічу, у такое свята трэба абавязкова дарыць кветкі.
Павел МАРТЫНАЎ, студэнт Брэсцкага музычнага каледжа імя Р. Шырмы:
– Каханай дзяўчыне на 8 Сакавіка планую купіць нешта з касметыкі ці парфюмерыі. Жанчынам падабаецца тое, што падкрэслівае іх прыгажосць і непаўторнаць. Летась падарыў сваёй выбранніцы шыкоўную ніжнюю бялізну. Яна, шчыра кажучы, марыла пра новы тэлефон, ды мой варыянт, мяркую, атрымаўся больш выйгрышным, бо ён спадабаўся і мне таксама. Карацей кажучы, сумясціў прыемнае з карысным.
Анатоль БАБІЧ, сезонны рабочы:
– Мы гатовыя хоць неба пакласці да вашых ног, а вам можа не спадабацца нейкая дробязь – і пішы, прапала. Не буду нават замарочвацца наконт таго, што купіць жонцы і дочкам – дам грошы, няхай выбіраюць самі. Да таго ж, найлепшы падарунак для іх – гэта я. (Смяецца).
Міхаіл БОЙКА, вадзіцель:
– Аднойчы падарыў сваёй жанчыне суперсучасны прас: яна цэлы тыдзень напярэдадні скардзілася, што стары прыбор зусім знасіўся. Аднак асаблівага задавальнення прэзентам нешта не заўважыў. Па-мойму, падарунак павінен быць практычным, у яе ж на гэты конт, пэўна, іншае меркаванне. Цяпер я пытаюся ў каханай, што купіць на свята і ў якой гандлёвай кропцы гэта рэч знаходзіцца – каб дакладна дагадзіць.
Аляксандр МІКАЛАЕЎ, фатограф:
– Прафесія дазваляе зрабіць каханай сапраўды шыкоўны сюрпрыз: прыгожую фотасесію. Менавіта праз мастацтва, якім жыву і дыхаю, хачу расказаць сваёй каралеве пра пачуцці. Акрамя таго, па традыцыі ў жаночы дзень пойдзем з дзяўчынай у рэстаран, замовім яе любімыя стравы і напіткі. Калі загадзя прадумаць сцэнарый, дык свята абавязкова пройдзе на “ўра”.
P.S. Вось і атрымліваецца: жаданні жанчын не зусім супадаюць з уяўленнямі і прапановамі мужчын, а ў асобных выпадках нават зусім не супадаюць. Кажаце, гатовыя пакласці да нашых ног неба? Ды, можа, тое, што вы называеце небам, ні што іншае, як звычайны палавік. Хто мае рацыю, а хто вінаваты ў перадсвяточнай бітве палоў – выявіць цяжка, бо кожны бок мае свае “жалезныя” аргументы. Таму і нам, і вам жадаем прыслухоўвацца адзін да аднаго і не баяцца праяўляць фантазію (дарэчы, не толькі ў святы). Мужчыны не такія прымітыўныя стварэнні, якімі іх бачаць некаторыя прадстаўніцы прыгожай паловы чалавецтва, а жанчыны зусім не капрызныя. Ну, можа, трошачкі…
Выслухалі і запісалі
Вольга СВІРЫДОВІЧ, “НТ”, Ніна ЛЕАНАВЕЦ, “НТ”.