Беларусь

“Заўсёды дапамагу!”


Такога жыццёвага крэда прытрымліваецца галоўны ўрач цэнтральнай паліклінікі Брэста Мікалай Красоўскі
Доктар Красоўскі заўсёды выглядае аднолькава гарманічна. І ў белым медыцынскім халаце, калі слухае пацыента ці засяроджана ўглядаецца ў экран апарата ўльтрагукавога даследавання. І ў строгім касцюме з гальштукам, калі ўдзельнічае ў якім-небудзь афіцыйным мерапрыемстве. І дома ў сямейных клопатах. Можа, таму, што Мікалай Красоўскі ўмее цаніць пражытае, берагчы сённяшняе і клапаціцца пра будучае. Сваю біяграфію Мікалай Васільевіч не лічыць выключнай, наадварот, падкрэслівае: “У мяне біяграфія звычайнага хлопца з вёскі”. Родам галоўны ўрач цэнтральнай паліклінікі Брэста з Драгічынскага раёна. Вучыўся ў Гошаўскай васьмігодцы, потым – у Хомскай сярэдняй школе. Залаты медаль даў выпускніку добры шанс, і ён яго скарыстаў: здаўшы на “выдатна” адзін экзамен, Мікалай стаў студэнтам Мінскага медыцынскага інстытута.
Доктар Красоўскі заўсёды аднолькава камфортна адчувае сябе. І ва ўрачэбнай справе: пасля інтэрнатуры ў нашай абласной бальніцы працаваў участковым тэрапеўтам у гарадской паліклініцы №1, потым узначаліў Дамачаўскую гарадскую бальніцу ў Брэсцкім раёне, быў галоўным урачом санаторыя “Бярэсце”, “Брэстаграздраўніцы”, намеснікам начальніка ўпраўлення аховы здароўя аблвыканкама, а з лістапада 2009 года прыйшоў у цэнтральную паліклініку, стаўшы галоўным урачом горада і Брэсцкага раёна. І ў грамадскай дзейнасці: Мікалай сярод равеснікаў верхаводзіў у дзіцячых гульнях, быў камсоргам, сакратаром камсамольскай арганізацыі курса. У 2010-м Мікалай Васільевіч удзельнічаў у IV Усебеларускім народным сходзе. І ў сям’і: з жонкай Святланай Іванаўнай вучыліся разам у медінстытуце. У Красоўскіх трое дзяцей: Іван працуе юрыстам, Кацярына вучыцца на эканаміста, Марына –  на педагога. Мікалаю Васільевічу імпануе, што дзеці шукаюць сваё месца ў жыцці. “У мяне ёсць цудоўная нявестка, і зяць добры. А з 2010-га я атрымаў статус дзядулі: унучка Сашанька – такое шчасце!” – прызнаўся галоўны ўрач.
І ўсё ж жыццёвая прастора доктара Красоўскага запоўнена работай, а год, з якім толькі-толькі развітаўся, быў у прафесійным плане знамянальным не толькі асабіста для Мікалая Васільевіча. Раней ніколі так інтэнсіўна не ўмацоўвалі матэрыяльную базу ўстаноў аховы здароўя горада і раёна. Больш за 30 мільярдаў рублёў уклалі ў будоўлі, рэканструкцыі, рамонты, тэхнічнае перааснашчэнне.
Заўважнай падзеяй для абласнога цэнтра стала адкрыццё корпуса №2 цэнтральнай паліклінікі, удзел у якім прымаў Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка. Тут размясцілі жаночую кансультацыю, фізіятэрапеўтычнае аддзяленне, рэабілітацыйную службу, адзін паверх занялі падраздзяленні 2-й дзіцячай паліклінікі. У цэнтральнай гарадской бальніцы пачало працаваць аддзяленне гемадыялізу, пасля капітальнай рэканструкцыі адкрылі гарадскую бальніцу ў Дамачава, амбулаторыю ў Знаменцы…
Працяг работы забяспечаны і ў 2011 годзе. На фінішную прамую выйшла будаўніцтва паліклінікі №3, якая будзе абслугоўваць жыхароў Паўднёвага гарадка і мікрараёна Вулька. Прадоўжаць работы ў гарадской бальніцы №1 (былая чыгуначная): сёлета трэба давесці да ладу рэанімацыйнае аддзяленне. На базе былой чыгуначнай паліклінікі будзе арганізавана дзіцячая паліклініка №1 – нарэшце ўсе службы гэтай медустановы збяруцца пад адным дахам. Для аказання дапамогі анкалагічным хворым плануецца стварыць хоспіс, у Цюхінічах – адкрыць урачэбную амбулаторыю… Мікалай Васільевіч называе аб’екты, а потым заўважае, што даручэнне Кіраўніка дзяржавы – навесці парадак у медыцынскіх установах за два гады – выконваць і медыкам, і ўладам, а таму працаваць давядзецца закасаўшы рукавы.
У напружаным працоўным рытме доктара Красоўскага прыемным адпачынкам стаў Новы год. З дзяцінства – любімае свята. Ёлка ў бацькоўскім доме была такая пахучая, такая прыгожая! А як радавалі цацкі, зробленыя сваімі рукамі! Казачную чароўнасць Новага года Мікалай Красоўскі адчувае і сёння, калі ўся іх сям’я сустракаецца за святочным сталом. Гэта самае вялікае шчасце, калі  можна сабрацца разам, калі ўсе здаровыя, а ў доме – дабрыня, падтрымка, узаемаразуменне. Вось тады і хочацца жыць, тварыць, дапамагаць людзям.

Навагодняе пажаданне ад Мікалая Красоўскага:
– Людзям – знаёмым і незнаёмым – я жадаю ў новым годзе любові, дабрыні, дабрабыту. Давайце будзем адзін да аднаго больш уважлівымі, пастараемся патурбавацца не толькі пра сябе, але і пра бліжняга свайго. І абавязкова паклапоцімся аб здароўі, бо яно не бясконцае, яго трэба берагчы!
Святлана ТАБОЛІЧ, “НТ”,
г. Брэст.
Фота Юрыя МАКАРЧУКА, “НТ”.

“Заўсёды дапамагу!”
Оцените статью

Добавить комментарий

Авторизация
*
*
Генерация пароля